Ouderwets koffieblik tussen veel koffiebonen

Korte gesprekjes, mooie mensen en goede koffie

De deur klingelt ouderwets als ik hem open en ik stap een tiental jaar het verleden in. Een heerlijke geurmengeling van koffie en thee zweeft me tegemoet. Ik ben in een ouderwetse winkel vol grote blikken waar smaken als lansang souchong, sencha en arabica op geschreven staan.

De klant voor me staat gezellig te keuvelen met de dame achter de toonbank. Ik luister met één oor naar hun gesprek terwijl ik de winkel rondkijk. Planken vol kleine blikjes, thee-eitjes, koffiepotten, servies; overal is wel wat te zien. Er ontstaat een vermakelijke spraakverwarring tussen de twee dames. De mevrouw achter de toonbank heeft namelijk, naast mooie grijze krullen, een zeer charmant accent. Ze hebben het ondertussen over koken met thee en het duurt even voordat beide dames elkaar begrijpen en ‘de giel’ dus de grill is. Ik wacht geduldig af.

Inkijkje in andermans leven

Dan ben ik eindelijk aan de beurt. Ik vraag haar waar ze vandaan komt. Uit Lille, zegt ze met haar mooie franse tongval. Terwijl ze mijn koffie op de gram afmeet, vertelt ze dat ze elke maand naar Frankrijk vliegt en een week voor haar ouders ‘mantelzorgt’. Daar draait ze dan mee in het huishouden omdat er toch altijd dingen zijn die geregeld moeten worden. Eerder ging ze korter, maar dat werkte niet, want dan ging ‘maman’ toch aan de slag, zoals moeders dat nou eenmaal doen als hun kroost langskomt. Een week is precies goed, zo worden de activiteiten van haar ouders niet op haar afgestemd en kan ze toch een hoop regelen.

Ze vertelt het met een twinkeling in haar ogen. En ik bedenk me glimlachend wat een mooi mens dit is. Soms heb je maar 5 minuten nodig om het goede in iemand te zien. Dankzij dit kleine gesprekje (en een zak vers gebrande koffie) loop ik 10 minuten later tevreden de zaak uit, de huidige tijd weer in.

Van mens tot mens

Met de koffie in mijn hand onderweg naar huis, bedenk ik me hoe leuk dit soort korte gesprekjes zijn en hoe belangrijke echte sociale interactie is. Niet alleen contact hebben via social media, maar van mens tot mens.

Het is ook niet voor niks dat mensen uit de Blue Zones die geliefden, familie op de eerste plaats zetten, langer leven en dit in betere gezondheid doen. Daarnaast hebben ze vrienden voor het leven. De Okinawezen uit Japan noemen dit ‘moai’; een groep vrienden waar je altijd op kan terugvallen en die veel tijd samen doorbrengen. In deze TEDtalk worden alle de highlights van de Blue Zones besproken.

Dus; maak dat praatje met je buurvrouw, die meneer die je in de winkel helpt of je medepassagier. En omring jezelf met diegenen die je lief zijn. Daar wordt iedereen blijer van.

Meer lezen?

Geef een reactie